Στα πιο δικα μου

Στις 15 Ιανουαριου εγραφα "Ελπιζω εφ οσον δεν διαβρωθει κι αυτη και κρατησει την αγνοτητα της " για την ιδεα των blogs . Σιγα σιγα οι μπλογκερς κλεινουν ειτε την στροφιγγα (ψιλικατζου) ειτε τα σχολια (μανος). Γιατι ετσι ,δεν το καταλαβαινω... Η μαλλον το καταλαβαινω αλλα δεν θα το ηθελα.Καποιες αισθητικες κι εμενα δεν μου πανε , δεν με πειραζουν ομως κι ολας.Με ενοχλει οπως το στημενο ,το στρατευμενο , το πληρωμενο και το πουλημενο.Καποτε θα με νευριαζε κι ολας , τωρα το μονο που κανω ειναι να βαζω κοφτη στο θυμικο μου και να προχωρω παρακατω...
Πορωθηκα λιγο με το μπλογκ της ταξης και του γυμνασιου και ετσι τις σκεψεις τις αφησα αρκετα.Ξαναγυριζω , γιατι το ζητησε ενας ανθρωπος που εκτιμω πολυ , για να εχω και μια γωνια αλλη , πιο ανοιχτη , για τον ελαχιστο χρονο που διαθετω προς το παρον.
Για τον Βασιλη λοιπον , αλλα και για την Μιλενα , για τον Αγγελο εφ οσον θελησουν , για τους αδιαβροχους , για την Αγνη (δεν ξερω αν ειναι μπλογκερ αλλα την συμπαθω παρα πολυ) , για οσους συνεχιζουν να εχουν μεσα τους αποθεματα γνησιοτητας, με την οποια μορφη της , με την σκεψη της ημερας (δανεισμενη απο αλλου ) χαρισμενη εξαιρετικα σε ολους.
Μαζι με καποιους , οχι μονο μαθαινω , αλλα και βαθαινω...

Αφιερωμενο το Aqualung με αγαπη.

http://www.lyricsmode.com/lyrics/j/jethro_tull/aqualung.html

Sitting on a park bench
Eyeing idle girls with bad intent.
Snot running down his nose
Greasy fingers smearing shabby clothes.
Aqualung my friend, don’t you start away uneasy
Drying in the cold sun
Watching as the frilly panties run.
Aqualung my friend
Feeling like a dead duck
Spitting out pieces of his broken luck.
Aqualung my friend, don’t you start away uneasy.
Sun streaking cold
An old man wandering lonely.
Taking time
The only way he knows.
Leg hurting bad,
As he bends to pick a dog-end
He goes down to the bog
And warms his feet.
Feeling alone
The army’s up the road
Salvation a la mode and
A cup of tea.
Aqualung my friend
Don’t start away uneasy
You poor old sod, you see, it’s only me.
Do you still remember
December’s foggy freeze?
When the ice that
Clings on to your beard was
Screaming agony.
And you snatch your rattling last breaths
With deep-sea-diver sounds,
And the flowers bloom like
Madness in the spring.
Sun streaming cold,
An old man wandering lonely
Taking time the only way he knows
Leg hurting bad
As he bends to pick a dog-end
he goes down to the bog and warms his feet
Ohohoho
Feeling alone
The army’s up the road
Salvation a la mode and
A cup of tea.
Aqualung my friend
Don’t start away uneasy
You poor old sod, you see, it’s only me.